Doodskisten worden gebruikt bij inwijding Odd Fellows.

In het huisorgaan van de Odd Fellows (zomer 2006, jaargang 96-nr. 2) meldt Tom de Vree, zelf Odd Fellow, dat in elke Odd Fellow Tempel ter wereld doodskisten aanwezig zijn, die gebruikt worden als attribuut bij de inwijding van Odd Fellows.
Deze uitspraak van de voormalig Grootopziener in het Ordebestuur, die zelf lid is van de Commissie voor de Ritualen en Symboliek, bevestigt hiermee dat een eeuwenoud inwijdingsritueel, dat in verschillende varianten voor komt in geheime broederschappen die verwant zijn aan de vrijmetselarij, nog steeds plaatsvindt.

Dhr. De Vree schrijft dit in zijn recensie over het boek "De keten gebroken" van de hand van drs. J.G. Hoekstra en gepubliceerd is in het "huisorgaan" van de Odd Fellows. Volgens De Vree is het boek van Hoekstra "een giftig broddelwerkje". In zijn recensie heeft hij geen goed woord over voor het boek en voor de auteur. De Vree gaat in zijn recensie zelfs zover dat hij beweert dat het boek leugens bevat die auteur Hoekstra doelbewust (tegen beter weten in) laat staan. Alle onderbouwingen uit de uitgebreide literatuurstudie die Hoekstra aandraagt veegt de Vree in één klap van tafel door het "schijnwetenschap in optima forma" te noemen. En dat alles omdat Hoekstra schrijft vanuit zijn christelijke levensovertuiging en van mening is dat christen-zijn en Odd Fellow-zijn niet verenigbaar is met elkaar. Dat De Vree zelf de levensovertuiging van Hoekstra beschouwt vanuit zijn eigen "Odd-Fellow-als-enige-waarheid"-visie dringt blijkbaar niet bij hem door. Dat moet hij misschien ook wel als we in het oog houden dat De Vree dit alles schrijft naar de eigen achterban met de bedoeling hen ervan te weerhouden het boek van Hoekstra te lezen. Ze mochten eens kritische vragen gaan stellen?

Het is bekend dat binnen de vrijmetselarij, waarvan volgens De Vree de Odd Fellows zijn afgesplitst, de doodskist een plaats inneemt. In de maçonnieke loges, van ondermeer vrijmetselarij en Odd Fellows, is de doodskist bijvoorbeeld het symbool van de derde graad. Dit symbool bedoelt de kandidaat voor die graad te bepalen bij de sterflijkheid van de mens. Toch is de doodskist, zoals de maçonnieke wereld echter wel graag alleen doet geloven, niet alleen maar een symbool. De doodskist is ook tegelijk, een meestentijds tastbaar of soms symbolisch (dan vaak een afbeelding van een doodskist), attribuut dat een nadrukkelijke rol speelt bij het ritueel van de inwijding binnen de derde graad. Een voormalig grootmeester geeft aan dat er met betrekking tot een en ander een duidelijke link is te leggen naar de oude mysteriecultus. Degene die wordt ingewijd in de derde graad, wordt op een zeker moment tijdens het ritueel namelijk geplaatst op of soms zelfs in de (doods)kist (pastos). Deze handeling wordt 'de symbolische dood' genoemd en daarna staat hij, krachtig bij de rechterhand vastgegrepen (in de zogeheten Meestergreep) door 'de poot van de Leeuw' (de hand van de 'Eerwaarde Meester'), op uit de dood.

Het ritueel staat binnen de maçonnerie ook bekend als opnieuw geboren worden; in de kist sterft degene die wordt ingewijd een symbolische dood en zodra hij er uitkomt, is hij herboren in de Orde en moet hij de oude wereld achter zich laten.

Een dergelijk ritueel is voor een christen niet acceptabel. Een mens wordt niet opnieuw geboren door in een doodskist plaats te nemen en een bepaald ritueel te doorlopen. Een mens wordt opnieuw geboren door de Geest van God en dat alles op basis van het volbrachte werk van Jezus Christus, Zijn dood en opstanding. Als een christen dan toch willens en wetens deelneemt aan een dergelijk ritueel loochent hij zijn wedergeboorte die hij uit genade ontvangen heeft door het volbrachte werk van Jezus Christus. Hij stelt de geheime orde waartoe hij toetreedt boven Jezus Christus. Een christen kan niet toetreden tot een orde als de Odd Fellows. Na toetreden tot deze orde zal hij zich misschien nog steeds christen noemen, maar de belijdenis die hij deed tijdens een dergelijke inwijding zegt wat anders.

Hoe een doodskist gebruikt wordt binnen het inwijdingsritueel bij de Odd Fellows vertelt De Vree niet. Die rituelen zijn geheim en mogen niet bekend worden bij buitenstaanders. Maar het feit dat ze gebruikt worden en de wetenschap hoe ze gebruikt worden bij andere geheime organisaties die behoren tot de vrijmetselarij of ervan zijn afgeleid, zegt genoeg. Als je als mens een dergelijk ritueel met een doodskist moet ondergaan, lijkt mij nogal ingrijpend in je leven. Ik vraag mij af of het allemaal wel zo goed is voor je emotioneel welzijn. Het blijft je de rest van je leven bij. Het zal steeds invloed op je hebben. En dat is natuurlijk ook de bedoeling, je wordt immers voor de rest van je leven ingewijd.

De beïnvloeding van een inwijdingsritueel kan veel verder gaan dan het emotionele vlak. Het ritueel kan een demonisch aspect toevoegen, waardoor een gebondenheid ontstaat.
Binnen de kerk van satan kent men dit ritueel ook (n.b. zie voor verbanden tussen Odd Fellows en satanisme de Keten gebroken hoofdstuk 3, m.n. paragraaf 3.3). In The Satanic Rituals: Companion To The Satanic Bible, Harper Collins Publishers Inc., New York 1976 (pag 57) geeft Anton Szandor La Vey aan dat de satanische ceremonie van wedergeboorte door middel van het gebruik van de doodskist ook karakteristiek is voor de maçonnieke loges. Hij schrijft ondermeer dat een sterke kracht door de deelnemer heengaat tijdens deze ceremonie, een kracht die hun levens dramatisch verandert.
Als christen mag je je niet overgeven aan dergelijke ingrijpende rituelen. Als het gaat om leven en dood, dood en opstanding, geloof en wedergeboorte; dan is er voor ons maar Eén waaraan we ons overgeven: onze Heer Jezus Christus en geen ander!

Hoekstra heeft gelijk. Odd Fellows die christen willen zijn zullen moeten breken met deze organisatie en de inwijdingsrituelen die ze ondergaan hebben.

Peter F van der Schelde

Bestellen

De keten gebroken

Auteur: drs. J.G. Hoekstra
Uitgever: Moria
ISBN 90-6649-143-9
Prijs: € 14,95